Քանի դեռ Միքայել Աջապահյանի նմաններն են հոգևորական, եկեղեցու հեղինակությունը շարունակելու է անկում ապրել
Հասարակություն
Հարութ Գասպարյանը գրում է.
Միքայել Աջապահյան անուն ազգանունը շատերի մոտ ասոցացվում է նրա հետ, թե ինչպիսին պետք է չլինի հոգևորականը: Այս մարսը կարծես մարդկային բոլոր արատների մարմնացումը լինի և դիտավորյալ անում է այն ամենը, ինչ հարիր չէ եկեղեցակաին: Է՛լ բիզնեսով է զբաղվում՝ ավելի շուտ մոմի բիզնեսով, է՛լ սիրուհի է պահում, պատկերացնում եք հոգևորականը բացահայտ կերպով սիրուհի է պահում:
Միքայել Աջապահյան անուն ազգանունը շատերի մոտ ասոցացվում է նրա հետ, թե ինչպիսին պետք է չլինի հոգևորականը: Այս մարսը կարծես մարդկային բոլոր արատների մարմնացումը լինի և դիտավորյալ անում է այն ամենը, ինչ հարիր չէ եկեղեցակաին: Է՛լ բիզնեսով է զբաղվում՝ ավելի շուտ մոմի բիզնեսով, է՛լ սիրուհի է պահում, պատկերացնում եք հոգևորականը բացահայտ կերպով սիրուհի է պահում:
Էլ ցոփ ու շվայտ կյանքա վարում՝ թույլ տալով իրեն այն ամենը,որ նույնիսկ աշխարհիկ մարդիկ թույլ չեն տալիս:
Սակայն վերը թվարկածներս ամենասարսափելին չեն ինչ արել է Աջապահյանը, ամենասարսափելին այն է, որ սույն հոգևորական կոչեցյալը տարիներ առաջ թույլ չի տվել թշնամու գնդակից զոհված գյումրեցի երիտասարդի մարմինը դնել եկեղեցում, պատճառաբանելով, որ մկրտված չէ: Պատկերացնում եք ինչքան փոքրոգի ու պիղծ կարող է լինել հոգևորականը, եթե իհարկե Աջապահյանին հնարավոր է հոգևորակն անվանել: Աջապահյա՛ն, միթե զինվորը իր կյանքը հայրենիքին համար չխնայելով արդեն իսկ չի մկրտվել:Ու ինչպես է ստացվում, որ հոգևորականների ու եկեղեցու անունը բացահայտ կերպով անարգող մարդը մինչև հիմա փիլոնազրկված չէ:
